Modele prawa karnego

W czasach nowożytnych modèle inkwizycyjny został przyjęty w wielu krajach Europy kontynentalnej, przede wszystkim dla procedury karnej. W niemczech pojawia się już częściowo w średniowiecznych landrechtach. Modelową kodyfikacją Stała się Jednak tzw. Constitutio Criminalis Carolina cesarza Karola V z 1532 Roku. Zawierała Ona DWA tryby postępowania: inkwizycyjny (dominujący) i skargowy [3]. Modèle Ten ukształtował się przede wszystkim na gruncie procesu Przed trybunałami inkwizycji. Początkowo Więc opierał się na prawie kanonicznym, un Dopiero z czasem rozciągnięty został na Prawo świeckie [2]. Sama Jednak Zasada główna Tego procesu jest znacznie starsza. Początki jej Można odnaleźć w RZYMSKIM procesie epoki poklasycznej [3]. 11 Marca 2016 Roku Kodeks postępowania karnego został ponownie znowelizowany. Nowelizacja nawiązywała do modelu postępowania obowiązującego sprzed 30 czerwca 2015. Modèle procesu karnego przekształcił się w mieszany z elementami modelu kontradyktoryjnego i inkwizycyjnego, bowiem twórcy modyfikacji Kodeksu nie zerwali całkowicie z zásada kontradyktoryjności postępowania [6].

Hofmański p., modèle kontradyktoryjności w swietle projektu zmian k.p.k. z 2012 r. [w:] p. wiliński, kontradyktoryjność w polskim procesie karnym, Warszawa 2013. Zappala S., droits de l`homme dans les procédures pénales internationales, Oxford-New York 2005. Ustawa regulowała pouczenia pokrzywdzonego o jego prawach i obowiązkach, Jak również jego uprawnienia do zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego, co było zgodne z duchem kontradyktoryjności. Ustawa przewidywała także instytucje cofnięcia funkcijas oskarżenia, która zastępowała odstąpienie oskarżyciela publicznego OD wniesionego oskarżenia [7]. Eichstaedt K., Rola Sądu w postępowaniu przygotowawczym a instytucja sędziego śledczego, Warszawa 2009. Uviller H.R., le processus de justice pénale: investigation, West publ. co, St. Paul 1984. Sanders A., Young R., Criminal Justice.

Troisième édition, Oxford-New York 2007. . Kulesza C., s, Zia Śledczy w modelu postępowania przygotowawczego na TLE Prawno porównawczym, Białystok 1991. Zasadą jest, że Strona na wniosek której świadek został dopuszczony, Zadaje pytania Przed ostalimi stronami. Członkowie składu orzekającego są uprawnieni do zadawania abréviations pytań Poza kolejnością. Sąd Może podejmować inicjatywę dowodową z Urzędu, Jeżeli przyczyni się à faire wyjaśnienia wszystkich istotnych czynników związanych ze sprawą. Tomaszewski T., proces Amerykański. Problematyka śledcza, Toruń 1996. Zoll A., Potrzeba Reform prokuratury, instytucja sędziego śledczego, materiały pokonferencyjne – Dobro Rzeczpospolitej niechaj będzie najwyższym prawem, Warszawa 2007. Według nowelizacji Sąd nie wzywał oskarżyciela do zaprezentowania nowych dowodów, Ani ne uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia Przed zainicjowaniem przewodu sądowego. Oznaczało à silnie zarysowaną pozycję prokuratora je zarazem jego odpowiedzialność za rezultat postępowania przygotowawczego.

Sąd nie mógł przerwać, Czy odroczyć rozprawy chcąc przedstawić Nowe dowody. Można Jednak było przerwać rozprawę, par strony mogły sporządzić applications dowodowe [7]. Kurzępa B., Podstęp w Toku czynności karnoprocesowych i operacyjnych, Toruń 2003. W tym stanie prawnym postępowanie przygotowawcze ukierunkowane jest na zasadę inkwizycyjności. Związane à jest z zadaniami, któremu ma podołać au stade postępowania. W procedurze tej można się doszukiwać kontradyktoryjności: pokrzywdzony i podejrzany uzyskują statut strony procesowej, art przepisy. 315 – 318 k. p. k regulują sposób uczestnictwa stron w postępowaniu przygotowawczym, istnieje Możliwość przeprowadzenia na żądanie strony dowodu. W postępowaniu przygotowawczym oskarżycielowi publicznemu przysługują prawa strony, ALE tylko na płaszczyźnie późno dowodowej Sądu [5].

Sobre o autor

Site Questões de Família, destinado a discussão de questões relacionadas às relações familiares e afetivas, sucessões, menores e outros.

Share on

Comments are closed.